در پاییز سال 1948، ارنست همینگوی برای نخستین بار در طول سی سال گذشته، سفری طولانی به ایتالیا داشت. سفر دوباره‌ی او به ونیز، شهری که عاشقانه دوستش می‌داشت، الهام‌بخش او برای نوشتنِ آن‌سوی رود، میان درختان شد. این کتاب آخرین اثر همینگوی بود که در زمان حیاتش منتشر شد؛ داستان ریچارد کانت‌وِل، کلنل آمریکایی که جنگ تا سر حد نابودی پیش‌اش برده و حالا، در اواخر جنگ جهانی دوم، برای مأموریت به ایتالیا فرستاده شد؛ قصه‌ی عشقش به کُنتس ایتالیایی جوانی و گذشته‌ای که پشت سر گذاشته، اما هرگز فراموش نکرده است.آن‌سوی رود میان درختان در زمانِ حال آغاز می‌شود. کلنلِ پنجاه‌ساله برای شکار اردک به ونیز برگشته؛ داستان در قالب روایتِ قاب‌دار یا قاب‌بندی نقل می‌شود. کلنل کانت‌وِل مثل شهرزاد قصه‌گو، داستانی در دل داستان دیگر تعریف می‌کند و خاطره‌ها و روایت‌هایش را، آن‌چنان که شهرزاد هزار و یک قصه‌اش را تعریف می‌کند تا داستان زندگی خود را رقم بزند، با گذشته‌نمایی‌های بسیار شرح می‌دهد.