نوربرتو فوئنتس در برابر این ادعا که همینگوی نه یک شخصیت سیاسی، بل انسانی بی‎تفاوت بوده، به تندی واکنش نشان می‎دهد: «درست است که او به هیچ‎یک از ایدئولوژی‎های انتزاعی تعلق خاطر نداشت اما همواره دغدغه‎ی انسان را داشت. او از آن دسته انسان‎هایی بود که با قلب‎شان فکر می‎کنند و نه با مغزشان. او در سه واقعه‎ی بزرگ دوران زندگی خود، به گونه‎ای فعال مداخله کرد: جنگ داخلی اسپانیا، جنگ جهانی دوم و انقلاب کوبا». چرا فوئنتس جنگ جهانی اول را از یاد برده؟ نوربرتو فوئنتس از جوانی شیفتگی خاصی نسبت به همینگوی داشت و همواره ستایش‌گر او بود و سرانجام در سال 1984 اقدام به انتشار این کتاب نمود. چاپ نخست آن روی کاغذی ارزان‎قیمت و با کیفیتی نامرغوب روانه‎ی بازار شد، اما مقدمه‎ای که گابریل گارسیامارکز بر آن نگاشته بود، سبب جلب توجه منتقدان و محافل ادبی گردید. اینک این اثر درشمار کامل‎ترین و بهترین کتاب‎هایی که در مورد همینگوی انتشار یافته، قرار دارد.فوئنتس برای تهیه‎ی این کتاب بر هیچ سند و مدرکی چشم نپوشید و با تمامی دوستان دور و نزدیک نویسنده و همه‌ی شاهدان عینی به گفتگو نشست، حتا با «فرمانده فیدل».