آن روز را هرگز فراموش نخواهم کرد. اواخر ماه سپتامبر بود ، اما انگار هنوز اواسط تابستان است. آسمان کاملاً روشن بود و جیرجیرکها روی درختان آواز می خواندند.
من و کافی اول بعدازظهر برای جمع آوری خوشه های انگوری که قیچیهای انگورچینان آنها را فراموش کرده بودند ، به تاکستانها رفته بودیم.کافی بهترین دوست و همراه من بود. با هم بزرگ شده بودیم ، من روی دو پا و او روی چهارپا.
کافی یک سگ بود ، قشنگترین و باهوشترین سگهای دنیا ... این را فقط به این خاطر نمی گویم که سگ من بود ، او واقعاً همین طور بود . موهایش مثل ابریشم برق می زد.
بچههای محلهی کرواروس
11,90€Price
