آیت‌الله نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی به سال ۱۳۰۲ در شهر نجف‌آباد متولد شد. تا شش سالگی به مکتب‌خانه می‌رفت و دوران ابتدایی را در مدرسه‌ی شیخ حسینعلی مدیر گذراند. تا پانزده سالگی برخی دروس حوزوی را در مدرسه‌ی علمیه‌ی ریاضی نجف‌آباد فراگرفت. در سال ۱۳۱۸ به اصفهان رفت و در مدارس حوزوی مهم اصفهان درس خواند. کمی بعد تدریس مغنی را در این مدرسه شروع کرد و شاگردان بسیاری را تربیت کرد. در سال ۱۳۲۶ به قم سفر کرد و به مدرسه‌ی حاج ملاصادق رفت. از همان سال‌ها پژوهش در حوزه‌ی دین را آغاز و کتاب‌های بسیاری تألیف کرد. وی در اردیبهشت سال ۱۳۸۵ درگذشت.
 
فقها درباره‌ی جهاد در اسلام آراء متفاوتی دارند که در کتاب‌های فقهی آمده است. برخی جهاد را مشروط به اذن یا امر امام معصوم دانسته‌اند، به‌نظر این گروه جهاد در عصر غیبت تعطیل است. گروهی حمله‌ی نظامی به غیرمسلمانان را برای تحمیل دین به آنان جایز دانسته‌اند. برخی جهاد ابتدایی را حداقل سالی یک‌بار واجب شمرده‌اند و گروهی گفته‌اند اگر تعداد دشمنان دوبرابر نیروهای اسلام باشد جنگ با آنان واجب است و اگر شمارشان بیشتر باشد جنگ با آنان واجب نیست. نظر برخی از فقها بر این است که اسیرانی که قبل از پایان جنگ دستگیر می‌شوند باید کشته شوند.
در کتاب حاضر مؤلف با استناد به قرآن و سیره پیامبر (ص) در مقام اثبات این نظر است که در اسلام حمله‌ی نظامی ابتدایی به غیرمسلمانان بی‌آزار مجاز نیست، بلکه خوش‌رفتاری با آنان تشویق شده است و جهاد برای دفع شرّ دشمن مهاجم تشریع شده است، نه برای تحمیل دین بر کفّار. همچنین نویسنده بر این نظر است که جهاد مشروط به اذن یا امر امام معصوم نیست، و وجوب جهاد ادواری نیست بلکه هر وقت دشمن حمله کند جهاد واجب است و وجوب جهاد نسبتی با تعداد نیروهای دشمن ندارد و جهاد در عصر غیبت تعطیل نیست و نیز قتل‌عام اسیرانی که قبل از پایان جنگ دستگیر می‌شوند جایز نیست.