این کتاب مجموعه‌ای از ۱۴ داستان به هم پیوسته است که راوی تمامی آنها دختر نوجوانی است که موقعیت‌های پیش آمده در امر خواستگاری مردان مختلف از خودش برای ازدواج را به زبانی طنز آمیز روایت کرده است.
پوران ایران: شاید گفتن این جمله به صلاح من نباشد اما تمامی چهارده داستان این کتاب واقعیت دارد و همه آنها برای خود من اتفاق افتاده است.
وی افزود: من عین رویدادی که در چهارده مورد خواستگاری انجام شده از من رخ داده را در این کتاب به زبان طنز نوشته‌ام. در این مدت‌بسیاری هم از من پرسیدند که چرا طنز و چرا با خودت این کار را کرده‌ای؟ واقعیتش این است که نمی‌شود با هیچ نگاهی جز طنز به این آدم‌ها و نوع ابراز محبتشان برای خواستگاری کردن نگاه کرد. البته داستان‌های من با وجود ظاهر طنزشان، بسیار متاثر کننده نیز هستند از این منظر که بسیاری از معیارهای موجود در جامعه برای ازدواج را پیش چشم ما می‌آورند و چاره‌ای جز نگاه طنزآلود به این رویداد نداریم.
کتاب بعدی من هم به نوعی در ادامه همین اثر خواهد بود و به سرنوشت زن راوی این داستان‌ها و اینکه در نهایت چه تصیمیم برای خود و زندگی‌اش می‌گیرد، می‌پردازد.
ایران در بخشی از داستان نخست این مجموعه می‌نویسد: ما که همواره بابت گناه شوهر نکردن زیر ذره‌بین ملت همیشه در صحنه بودیم و سوگندهای ‌من مبنی بر نداشتن خواستگار به باور کسی نمی‌گنجید، یکباره دست خداوند در این مدار نمایان شد و از چپ و راست، خواستگارانی برای‌مان به زعم جامعه، ترشیده پیدا شد که خود مثنوی هفتاد من کاغذ است. اما نه تنها نمی‌خواهیم شما را از دانستن محروم کنیم، بلکه بر آنیم تا ذره ذره رفتار و کردار و بلکه پندار این عزیزان را بازگوییم تا شما امت همراه، بدانید که ما هم به اندازه خودمان خواهان داشته‌ایم.