نویسنده فیلسوف تحلیلی معاصر نوئل کارول در این کتاب نخست کوشیده است تا پنج نظریۀ فلسفی مهمی را که دربارۀ شوخی پیش کشیده شده‏اند یک‏به‏یک بررسی، و نقاط قوت و ضعف هریک را مشخص کند؛ سپس به نسبت میان شوخی، هیجان و شناخت، و کارکرد شوخی در برآوردن برخی از نیازهای حیاتی آدمی پرداخته است؛ و، در پایان، رابطۀ میان شوخی و اخلاق و آراء مختلف را در این باره بررسی کرده است. این کتاب در سه فصل به موضوع شوخی می‌پردازد. فصل نخست کتاب بر «ماهیت شوخی» تمرکز دارد و نظریه‌های عمده شوخی را مرور می‌کند تا از رهگذر تعارض میان این نظریه‌ها ابعاد مهم پدیده شوخی را برجسته سازد. فصل دوم کتاب به بررسی نسبت «شوخی، هیجان و شناخت» می‌پردازد و درصدد کشف آن است که آیا سرخوشی فکاهی نوعی از هیجان است. نویسنده در فصل آخر، به نسبتِ «شوخی و ارزش»، به‌ویژه بر مبنای کارکردهای اجتماعی، پرداخته و شوخی و سرخوشی ملازم آن را دارای نقشی مهم در ساختار جوامع می‌داند. در انتهای کتاب نیز، فهرست اصطلاحات انگلیسی و فارسی استفاده‌شده آمده است.