فرانسوآ زندگی خوبی داشت اما با آگاهی کامل با آن خداحافظی می‌کند و با عشق و علاقه فقر را در آغوش می‌گیرد. شاید بهتر باشد اشاره کنم که فقر مطلق را در آغوش می‌گیرد. به نحوی که حتی به خودش اجازه نمی‌دهد شب‌ها چیز نرمی زیر سرش بگذارد و بخوابد. وقتی می‌خواهد بخواد سنگ زیر سرش می‌گذارد و آنقدر به خود گرسنگی می‌دهد که بی‌هوش می‌شود. هر گاه چیزی به او الهام می‌شود با جان و دل به سراغ آن می‌رود و در راه خدا همه چیز را فدا می‌کند. در کنار فقر مطلق، فرانسوآ عشق بدون قید و شرط را هم در پیش می‌گیرد. همه ‌کس و همه‌ چیز را دوست دارد و عشق بی‌اندازه خود را تقدیم همه می‌کند. به قدیسی تمام و کامل تبدیل می‌شود که کم کم روی مردم تاثیر می‌گذارد و پیروانی هم پیدا می‌کند و نهایتا به رم می‌رود تا فرقه‌ای تاسیس کند. البته ماجرا به همین سادگی پیش نمی‌رود و وقتی تعداد پیروان زیاد می‌شود مشکلات کم کم خود را نشان می‌دهند. مشکلاتی که هر کدام به نحوی فرانسوآ را تحت تاثیر قرار می‌دهند.