علیرضا اسپهبد نقاش رازها، نشانه‌ها و استعاره‌هاست. در کارهای او فاصله انسان و حیوان آنقدر کم می‌شود که به هم رسیده و در هم ادغام می‌شوند. این نوع بیان سوررئالیستی از شاخصه‌های مهم آثار وی به شمار می‌رود. وی، در مقدمه تنها کتابی که از نقاشی‌هایش منتشر شده، با اشاره به تنگناهایی که برایش ایجاد شده، می‌گوید: «من این واقعیت را همچون تعهدى پذیرفته‌ام که بى‌تفاوت و خنثى نمانم كه از نقاشى تنها زینت دیوار نسازم و همه توانایى‌هایم را صرفاً در نمایش توانمندى هدر ندهم. دلمشغولى من همیشه این است؛ در جهانى كه آدمى در تلاش حماسى خود در كار خلق روابط انسانى، پاى بر زمین استوار كرده است؛ هنر، این والاترین شیوه زیست آدمى، چه براى من نقاش و چه براى شماى بیننده، چه دارد و چه خواهد داشت، اگر فریب بازى با فرم و ساختار و ابزار، آن را از هنرمند و انسان تهى كند»