برنده‌ی نوبل ادبی سال 2007 «دوریس لسینگ قادر است در هر ژانری که بخواهد، بنویسد. در مورد این کتاب، او به‌سراغ ژانر وحشت رفته است و به‌شکلی زیبا وحشت را بازآفرینی کرده است. فرزند پنجم بازی با تصاویری به‌یاد‌ماندنی از وحشتی است که از دورانی دور وجود داشته است.» گاردین دیوید و هریت در حالی که به سر‌و‌صدای خنده و بازی بچه‌ها در حیاط گوش می‌کردند دستان همدیگر را گرفتند و لبخند زدند. می‌توانستند در هوای خوشبختی نفس بکشند. چهار فرزند، خانه‌ای قدیمی و زیبا، و دوستان و اقوامی دوست‌داشتنی. زندگی دیوید و هریت لُوات زمزمه‌ی شکوهمند زیبایی ارزش‌های پاک و دل‌انگیز زندگی به‌دور از هیاهوی شهر است. اما آن‌گاه که فرزند پنجم آنها به‌دنیا می‌آید، سایه‌ی ترسناک و پلیدی بر زندگی آرام و خوش آنها می‌افتد. بنِ غول‌پیکر با چهره‌ای کریه و زشت و با قدرتی مهارنشدنی، مملو از نفرتی خشک، سینه‌های هریت را می‌درد. هریت که سعی در نگهداری از این نوزاد دارد، با مقاومت ترسناک و خشنی مواجه می‌شود که پیش‌تر حتی فکرِ آن را نیز نمی‌کرد. هریتِ پریشان به‌شدت از چیزی که به دنیا آورده است، به‌ وحشت می‌افتد... «قدرت لسینگ در جذب و قانع کردن خواننده از ابتدای این کتاب مشهود است... فرزند پنجم کتابی است که تمام وجود شما را غرق در وحشت می‌کند، اما در عین‌حال نمی‌توانید تا پایان داستان این کتاب را روی زمین بگذارید.» (ساندی تایمز)