اخیراَ موضوع قصه، توجه بسیاری از روانشناسان و متخصصان تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. هر چند تاریخ استفاده از قصه به عنوان ابزار آموزش مفاهیم، قدمتی به اندازۀ سرگذشت انسان دارد، اما چند صباحی است که از قصه به عنوان ابزار تغییر در رواندرمانی استفاده میکنند. این امر مخصوصاَ در ایران میتواند کاربردهای فراوانی داشته باشد، زیرا ادبیات ایران منبع غنی و ارزشمندی برای پژوهش در این زمینه است. دکتر علی صاحبی با این نگرش به مطالعه قصههای ایرانی پرداخته است و برخی از آنها را در کتاب "قصه درمانی" در چهارچوبی بسیار زیلا و کاربردی ارائه کرده است. در این کتاب، ابتدا هدف قصه بیان میشود. و سپس انتظاراتی که از قصه داریم ارائه میشود و در نهایت با شیوایی هر چه تمامتر قصه مورد نظر گفته میشود. این کتاب میتواند برای همه کسانی که به قصه به عنوان ابزار آموزش و تغییر مینگرند، مفید واقع شود.
