اگر چیزی به نام معنای زندگی وجود دارد این معنا نمی‌تواند برای هر یک از ما متفاوت باشد، و از این حیث هم کثرت‌گرایی محدودیت‌های خاص خود را دارد. من می‌توانم بگویم «معنای زندگی من آن است که آن‌قدر ویسکی بخورم که روی چهار دست و پا راه بروم»، اما نمی‌توانم بگویم معنای زندگی از نظر من نوشیدن مقدار زیادی ویسکی است، مگر آن‌که بخواهم به زبانی دیگر همان ادعای پیشین را تکرار کنم. این گفته شبیه به آن است که بگوییم «رنگ برف فیروزه‌ای با ته‌مایه‌ای از زرشکی است» یا «معنای واژه «هم‌جنس‌گرا» از نظر من، گل نیلوفر آبی، است». معنا نمی‌تواند صرفا آن چیزی باشد که من تصمیم می‌گیرم. اگر زندگی معنایی داشته باشد، خواه معنایی باشد که ما فکر می‌کنیم دارد یا دوست داریم داشته باشد، در این صورت معنای شما، من و همه خواهد بود. اما شاید زندگی معانی متعددی داشته باشد. چرا باید تصور کنیم که فقط یک معنا دارد؟