مغز موسیقایی در خدمت بدن اجتماعی، حاصل کوششی است برای پل زدن میان شکاف ذهن-بدن و فاصلهگرفتن از دوگانهباوری رایج دکارتی، آن هم به کمک موسیقی. میدانیم که منشأ تکاملی موسیقی در روند تکامل موجودات، به ویژه انسان، یکی از چالشهای علمی بینارشتهای است. نقش عناصر موسیقایی در تکوین زیستشناختی-فرهنگی در شرایط رابطهی جنین-مادر و نوزاد-مادر، و نیز در درک کارکردهای اولیهی دستگاه شناختی و چگونگی تکوین رشد اولیهی فرهنگ انسانی، بسیار مهم است. پویایی موسیقایی خبر از انعطافپذیری مغز و بدن ما میدهد و رشد و تحول سوژهی انسانی ما در زیستجهان را ممکن میکند و بدین طریق، میتواند به جهان ما معنا بخشد. موسیقی در هر نوع و سطح خود، جهانی وسیعتر را در مقابل ما میگستراند و رشد میدهد. به همین دلیل، موسیقی تمام شباهتها و تفاوتهای زیستی ما را در طول زندگی اجتماعی و فرهنگی نمایندگی میکند و باعث میشود این همه تنوع در ذوق و سلیقهی موسیقایی ما انسانهای کرهی زمین دیده شود. موسیقی از مرزهای جغرافیایی و تاریخی عبور میکند و قدرت تعامل و پذیرش و فهم فرهنگهای مختلف را افزایش میدهد، شباهتها و مشترکات میان آدمیان را تقویت میکند. بنابراین، هر شکلی از موسیقی را باید پاس داشت؛ چون، موسیقی اساس زیستجهان متنوع ماست.
