فضای ذهن و فرهنگ جهانی انباشته از نشانه‌های گوناگون است. بسیاری از متفکران معاصر بر این امر تاکید دارند که ما به بیرون از جهان پدیداری خود یعنی جهان آن‌گونه که به ادراک ما درمی‌آید راهی نداریم و برخی این حلقه را تنگ‌تر می‌کنند و ساختار زبان را چهاردیواری وضع انسانی می‌دانند. واقعیت آن است که شواهد بسیاری، عمومیت این امر را تایید می‌کند، اما بسیاری از فلاسفه وجودگرا و سنت‌های گوناگون عرفانی سراسر جهان به تجربه‌ای ویژه‌تر اشاره دارند. اما این تجربه نه در فضای ذهنی و فردی، که در فضایی فرامرزی و بینابینی صورت می‌گیرد؛ یعنی هنگامی که هوشیاری بر ذهن مشرف می‌شود و تجربۀ محض بودن نقش می‌بندد. روان‌شناسان انسان‌گرا و به شکل متمرکز‌تر روان‌شناسان فرافردی کار خود را بر این تجربۀ محض، یعنی حضور، متمرکز کرده‌اند و بر این اعتقادند که مغناطیس حضور به شکلی القایی می‌تواند ذهن و زندگی آشوب‌زده و پراکنده را بسامان کند. کتاب حاضر با روشی میان‌رشته‌ای به تحلیل شرایط مکانی فراروی ذهن و رمزگشایی نشانه‌های کلامی و تصویری که به ما در این مسیر کمک می‌کند، اختصاص یافته است.