«بچه ها، بی شک آینده در دست شماست و خوب و بدش هم مال شماست. شما خواه ناخواه بزرگ می‌شوید و همپای زمان پیش می روید. پشت سر پدرانتان و بزرگ هایتان می آیید. جای آنها را می‌گیرید و همه چیز را بدست می‌آورید، زندگی اجتماعی را با همه ی خوب و بدش صاحب می شوید. فقر، ظلم، زور، عدالت، شادی و اندوه، بی کسی، کتک، کار و بی کاری، زندان و آزادی، مرض و بی دوایی، گرسنگی و پابرهنگی و صدها خوشی و ناخوشی اجتماعی دیگر مال شما می شود. برای شناختن اجتماع و جواب یافتن برای پرسش ها چند راه وجود دارد، یکی از این راه ها این است که به روستاها و شهرها سفر کنید و با مردم مختلف نشست و برخاست داشته باشید. راه دیگرش کتاب خواندن است. البته نه هر کتابی. بعضی‌ها می‌گویند «هر کتابی به یک بار خواندنش می‌ارزد» این حرف چرند است. در دنیا آن قدر کتاب خوب داریم که عمر ما برای خواندن نصف نصف آنها هم کافی نیست. بچه‌ها قصه و داستان را با میل می خوانند. قصه‌های باارزش می‌توانند شما را با مردم و اجتماع و زندگی آشنا کنند و علت‌ها را شرح دهند قصه خواندن تنها برای سرگرمی نیست. بدین جهت من هم میل ندارم که بچه‌های فهمیده قصه های مرا تنها برای سرگرمی بخوانند.