قلبم پر از درد شده بود. انگار گفته بودند بايد تا مدت‌ها بدون چشم زندگی كنی. آه يوسف، نمی‌دانی چقدر ترسيده‌ بودم. مثل يك تنگ خالی شده بودم. توی اتاق زاويه پشت پنجره ايستادم. دلم از غصه لب‌پر می‌زد. بغض كرده بودم، صدايی گفت: «پيس پيس!» تو بودی، بلوز نو پوشيده بودی كه آستين‌هايش بلند بود و تا زده بودی، كمربند دور كمر باريك و كوچكت يك دور اضافه خورده بود. هم ناراحت بودی هم هيجان‌زده. گفتی: «دارم می‌روم پری...» رمانی بسيار جذاب. روايتی خواندنی از داستان دو نسل. داستان تلاش مدام انسان‌ها برای درك شدن و درك كردن. داستان سيطره‌ی ‌سنت‌ها و تلاش برای بريدن از يوغ آن‌ها. «يك روز از تمام زندگی» درباره‌ی عشق و اميد است. رمانی كه رهايش نخواهيد كرد.