عبدالرضا رضايي‌نيا در سال 1343 در شهرستان صومعه‌سرا دیده به دنیا گشود. درهمین شهر به مدرسه رفت و در سال 1361 ديپلم تجربي گرفت، سپس به قم رفت و تحصيلات حوزوي را تا سطح عالی ادامه داد. در سال هاي 1367 تا 1371 به تحصیل در رشته فلسف غرب در دانشگاه شهيد بهشتي پرداخت. در کنار تحصیل و فعالیت های پژوهشی ،عمده فعالیت‌های خود را در زمینه‌ی شعر ، نقد ادبی و ترجمه متمرکز کرد که در این راستا ، افزون بر بیست عنوان کتاب در حوزه‌های یادشده از وی منتشر شده، ضمن آن که عضویت در شورای سردبیری و سردبیری نشریاتی همچون مجله‌ی شعر، میراث جاویدان، طلایه، گنجینه را در کارنامه دارد.

وي در سال 1372 به زادگاهش برگشت و علاوه بر پیگیری مطالعات و تدوین آثار قلمی خویش، مديریت شبكه استاني راديو گيلان و دبیری شوراي شعر و موسيقي گيلان را بر عهده گرفت. ازسال 1380 به بعد دوباره به تهران کوچید. مدیریت گروه ادب و هنر رادیو فرهنگ و عضویت در شورای عالی شعر صدا وسیما از جمل فعالیت‌های فرهنگی او در این سال‌هاست. تاکنون بیش از بیست کتاب در زمینه شعر و نقد و ترجمه از او به چاپ رسیده است.