بایرامی در ۱۳۴۴ در روستای لاطران در دامنه‌ی کوه سبلان استان اردبیل متولد شد. در اواخر دوره دبستان خانواده‌اش روستا را ترک می‌کنند و به تهران می‌آیند. در نوجوانی به آثار صمد بهرنگی علاقه‌مند می‌شود. اولین قصه‌اش را برای رادیو فرستاد و در کارگاه قصه ‌نویسی شرکت کرد اما به دلیل تامین مخارج تحصیلش مجبور شد کار کند و نتواند در آن کارگاه حضور یابد. عمده‌ی آثار بایرامی یا از روستا و یا از دفاع مقدس است. هنوز خاطرات کودکی در ذهنش وجود دارد و موجد آثار ارزشمندی از او شده است سابقه‌ی فعالیت‌های فرهنگی او عبارتند از: داستان نویسی و برنده‌ی جوایز متعددی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، حوزه‌ هنری، جشنواره‌ی ادب و پایداری، جشنواره‌ی روستا، بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، سمینار بررسی رمان ایران و جهان، انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و کتاب سال مسجد جواد الائمه، برنده جایزه جهانی کبرای آبی و خرس طلایی از کشور سوئیس. وی یکی از بهترین داستان‌نویسان کودک و نوجوان ۲۰ سال اخیر است. از جمله آثار نوشته شده توسط بایرامی به موارد زیر می‌توان اشاره کرد: رمان «کوه مرا صدا زد»، رمان «بر لب‌ی پرتگاه»، مجموعه داستان «بعد از کشتار»، داستان «رعد یک بار غرید»، رمان نوجوانان «دود پشت تپه»، رمان نوجوانان «عقاب‌های تپه‌ی ۶۰»، خاطره‌ی ادبی «دشت شقایق‌ها»، خاطره‌ی ادبی «هفت روز آخر»، داستان «به کشتی نشسته»، مجموعه داستان «به دنبال صدای او»، «عقاب‌ها»، «بازنویسی خاطرات شب‌های بمباران»، «صدای جنگ»، داستان «عبور از کویر»، مجموعه داستان «همراهان»، کتاب «سایه ملخ»، «پل معلق»، «دره پلنگ‌ها»، رمان «بادهای خزان» و «مردگان باغ سبز». خانم یوتا همیل رایش کتاب «کوه مرا صدا زد» را به آلمانی ترجمه کرده ‌است.