کنوت هامسون در ۴ اوت ۱۸۵۹ در یک خانواده فقیر روستایی در شمال نروژ متولد شد. بیست و دو ساله بود که وطن خویش نروژ را ترک گفت و به آمریکای شمالی رفت. از سال ۱۸۸۳ به بعد حرفه اصلی خویش را نویسندگی قرار داد و به تدریج آثاری منتشر کرد. با انتشار رمان روانکاوانه و نیمه خود زندگی نامه گرسنه در سال ۱۸۹۰ شهرت هامسون به اوج خویش رسید.

برخی منتقدین فرانتس کافکا را در نوشتن داستان کوتاه هنرمند گرسنه متأثر از این رمان می دانند. در سال ۱۹۲۰ هامسون برنده جایزه نوبل در ادبیات گردید که نگارش رمان حماسی میوه‌های زمین نقش زیادی در کسب این جایزه داشت و بالاخره در سال ۱۹۵۲ در ۹۳ سالگی زندگی را بدرود گفت.

توماس مان او را از نسل فئودور داستایوسکی و نیچه می دانست. هامسون در ادبیات روانکاوانه همراه با تکنیکهای جریان ناخودآگاه و تک گویی درونی که بعدها در آثار جیمز جویس، مارسل پروست و ویرجینیا وولف ظاهر شدند، پیشگام بود.