گابْریلا میسْتْرالْ Gabriela Mistral نام مستعار لوسیا دماریا دل پرپتوئو سوکورو گودوی آلکایاگا، شاعر، آموزگار، دیپلمات و فمینیست شیلیایی است. وی نخستین فرد از آمریکای لاتین بود که برنده جایزه نوبل در ادبیات شد.

گابریلا میسترال در دهکده دورافتاده در شمال دره الکی (Elqui) شیلی به دنیا آمد و در روستای مونته‌گرانده پرورش یافت. او از سن ۱۵ سالگی آغاز به آموزگاری کرد و بعد از سوی آموزش و پرورش شیلی به عنوان رایزن آموزشی برگزیده شد. در سال ۱۹۱۴ با غزل‌های سه‌گانه‌اش به نام غزل‌های مرگ برنده جایزه ملی شعر شیلی شد.

او همچنین به نمایندگی مردم شیلی در جامعه ملل و پس ازآن در سازمان ملل متحد برگزیده شد. مسیترال در سال ۱۹۴۵ به خاطر داستان معروف "دعا به خاطر آنها که خودکشی کردند"، موفق به دریافت جایزه ادبی نوبل گردید. گورنبشته وی این جمله است: «آنچه روح برای جسم انجام می‌دهد، همان را شاعر برای مردم خود به جای می‌آوَرَد». گزیده‌ای از سروده‌های این شاعر در کتابی با نام «شب زنبیل سیاهی‌ست» در ایران ترجمه و در سال ۱۳۸۳ خورشیدی توسط انتشارات مروارید و نشر گفت‌وگوی تمدن‌ها به انتشار رسیده است.

«گابریلا میسترال» تخلص شاعرانه خانم بزرگ‌ترین بانوی شاعر معاصر آمریکای ‌لاتین است. این زن که جهانی‌ترین و موقرترین بانوی شاعر معاصر به‌شمار می‌رود، تنها کسی از نویسندگان و شاعران آمریکای لاتین است که جایزه بین‌المللی نوبل گرفته است.

«گابریلا میسترال» اهل شیلی است و بعد از«روبن داریو»( داریوش ) شاعر بزرگ نیکاراگوئه، بزرگترین شخصیت ادبی آمریکای لاتین به‌شمار می‌رود. شعر وی فوق‌العاده محکم و قوی است و برخلاف سایر بانوان شاعر در آمریکای جنوبی، به هیچ وجه از عشق‌های جسمانی و هوس‌آلود صحبت نمی‌کند. شاید این زن را بتوان یکی از شاعره‌های موقر در تاریخ شعر جهان نام داد. آنچه بیش از هر چیز در آثار شاعرانه این خانم جلب توجه می‌کند، تحسین و تجلیل فوق‌العاده او از احساسات و عواطف مادری و وصف مقام بزرگ مادر است.

آثار

1. غزل‌های مرگ (Sonetos de la Muerte)‏ (1914) (برنده جایزه ملی شعر شیلی)

2. ویرانی (Desolacin) ‏ (1922)

3. تدریس برای زنان (Lecturas para Mujeres)‏ (1923)

4. نازک‌دلی (Ternura)‏(مادرید 1924)

5. Nubes Blancas y Breve Descripcin de Chile 1934

6. بریدن (Tala)‏(بوئنوس آیرس 1938)

7. گزیده‌ها Antologa‏ (1941)

8. چرخُشت (Lagar)‏(سانتیاگو، شیلی 1954)

9. Recados Contando a Chile 1957‏

10. شعر شیلی (Poema de Chile)‏ (1967)، انتشار پس از مرگ