داستان فیلم درباره دختری جوان به نام ستی است که آرزوی خوانندگی دارد، اما با ممنوعیت آوازخوانی زنان در ایران روبه‌رو می‌شود. او در واکنش به این محدودیت، خیابان را به صحنه اجرای خود تبدیل می‌کند و صدایش به شکلی نمادین به صدای نسلی تبدیل می‌شود که خواهان دیده و شنیده شدن است.

از نظر مضمونی، «بی‌داد» ادامه دغدغه‌های همیشگی سهیل بیرقی است. او پیش‌تر نیز در فیلم‌هایی مانند من، عرق سرد و عامه‌پسند به مسائل زنان، آزادی‌های فردی و شکاف میان فرد و ساختارهای اجتماعی پرداخته بود. در «بی‌داد» این دغدغه‌ها به اوج می‌رسند؛ فیلم نه‌تنها درباره ممنوعیت آواز زنان، بلکه درباره حق انتخاب، مقاومت مدنی و تلاش برای حفظ هویت فردی است.

یکی از ویژگی‌های مهم فیلم، ساخت مستقل و بدون مجوز رسمی آن است. گزارش‌ها حاکی از آن است که فیلم بدون رعایت الزامات رسمی تولید شده و به همین دلیل تا زمان خروج امن عوامل از ایران، اطلاعات آن به‌طور…