ایران که زمانی مقصد سفر بسیاری از جهانگردان بود، از زمانی که بار دیگر شاهد سرکوب‌های گسترده و سیاست گروگان‌گیری شده است، دسترس‌پذیری کمتری پیدا کرده است. این کشور، در عین حال که هم غریب و هم آشناست، میان گرایش به درون‌گرایی و تأثیرپذیری از فرهنگ‌ها و جریان‌های گوناگون قرار دارد. ایران، این سرزمین که هم از اروپا دور است و هم به آن نزدیک، اغلب در قالب یک «دشمن آشنا و قراردادی» تصویر می‌شود.

با این همه، ایران دیروز و امروز، با شاعران، موسیقی‌ها و شیوه زندگی‌اش، و نیز با شورش‌ها و انقلاب‌هایی که تاریخ آن را رقم زده‌اند، در ذهن و زندگی ما حضور دارد و تخیل اجتماعی و سیاسی ما را تغذیه می‌کند. این خود دلیلی است برای حفظ و تداوم پیوند با ایران؛ حتی اگر این پیوند تنها از راه یادآوری هزار و یک چیز کوچک و بزرگ باشد که ما را به این سرزمین پیوند…