کنجکاوی فکری آندره مالرو همواره به سوی افغانستان و سرزمین‌های پیرامون آن کشیده می‌شد. با این حال، رابطهٔ او با افغانستان، با وجود شیفتگی عمیقش به آنچه «زیبایی برتر» هنر گندهارا می‌نامید، با برداشت‌های نادرست، اغراق‌ها و فرصت‌های ازدست‌رفته همراه بود؛ گویی او حسابی شخصی با این سرزمین داشت؛ سرزمینی که خود آن را «خیالی و نامعقول» توصیف کرده بود.

کتاب رِژی کوئتشه می‌کوشد راز پیوند آندره مالرو با افغانستان را روشن کند و برای این کار، مسیر زندگی او را از ابتدا دنبال می‌کند؛ از بازدیدهای دوران جوانی‌اش از موزهٔ گیمه در پاریس، تا آماده‌سازی سفر اکتشافی به معبد بانتِی سری در کامبوج، سفر او به کابل همراه با همسرش کلارا در تابستان سال ۱۹۳۰ و ابتکارهای فرهنگی‌اش در دوران تصدی وزارت امور فرهنگی فرانسه.

مالرو در کتاب ضدخاطرات خود می‌نویسد: «در کابل، پدرم رؤیا می‌دید.»

این کتاب خواننده را به سفری در لایه‌های پنهان و صمیمی زندگی مالرو…