آرش درم‌ بخش این مبارزه را با یک باور ساده آغاز کرد که از تجربهٔ میدانی او شکل گرفته بود:

هیچ دلیلی وجود ندارد که چیزی را که می‌تواند غذای انسان باشد، دور بریزیم.

از دل این مبارزه، تغییری مهم شکل گرفت: قانون ۳ فوریهٔ ۲۰۱۶ فرانسه که بر اساس آن، سوپرمارکت‌ها از دور ریختن مواد غذایی فروش‌نرفته منع شدند و موظف شدند این مواد را اهدا کنند.

کتاب روایت می‌کند که در برابر لابی‌های صنعت توزیع و فروش بزرگ، مقاومت‌های سیاسی و سکوت رسانه‌ای، مبارزه‌ای شکل گرفت. نویسنده در این مسیر به مسئلهٔ بزرگی اشاره می‌کند: طبق متن معرفی کتاب، هر سال ۴ میلیون تُن مواد غذایی در فرانسه هدر می‌رود، در حالی که میلیون‌ها نفر با گرسنگی مواجه‌اند.

این اثر ترکیبی است از:

• تجربه و مبارزهٔ شخصی نویسنده