در دل خلوت و سکوت یک موزه، دفتر خاطرات عمر خیام رازهایی فراموش‌شده را آشکار می‌کند. نویسنده، مجذوب جادوی واژه‌ها و نفسِ قرن‌های گذشته، وارد سفری می‌شود که در آن گذشته و حال همچون پژواک‌هایی زنده با یکدیگر ارتباط پیدا می‌کنند.

خیام، شاعر، فیلسوف و دانشمند آزاداندیش قرن یازدهم، روحی مستقل بود که با جزم‌اندیشی و تعصب دینی به مخالفت می‌پرداخت و از آزادی فردی دفاع می‌کرد. رباعیات او، که سرشار از نوعی لذت‌گرایی سنجیده و آگاهانه هستند، زیبایی زودگذر زندگی، جست‌وجوی حقیقت و ارزشِ زیستن در لحظه‌ی اکنون را ستایش می‌کنند.

«خیام و من» روایتی از یک سفر در زمان است؛ سفری میان حال‌وهوای عرفانی و روشنایی شاعرانه‌ی خیام از یک سو، و تلاطم‌های شدید انقلاب ایران در دهه‌ی ۱۹۸۰ از سوی دیگر.

در پس‌زمینه‌ی دوره‌ای پرآشوب، دوره‌ای که در آن زبان، فرهنگ و قدرت در هم تنیده‌اند، این داستان از کشمکش شکننده‌ای میان تاریک‌اندیشی و امیدی که تازه در حال شکل‌گیری است پرده…