در تهرانِ دههٔ ۱۳۳۰ خورشیدی، دو پسر کوچک‌تر خانوادهٔ امیدوار رویای خود را پرورش می‌دهند: سفر به پهنهٔ جهان و آشنایی با مردمان بومی و فرهنگ‌های گوناگون. عبدالله با مطالعهٔ نقشه‌ها بهترین مسیرها را طراحی می‌کند و عیسی در یک کارگاه مکانیکی مشغول به کار می‌شود تا بتواند هزینه‌ها و دشواری‌های سفر با موتورسیکلت را تأمین کند. این آمادگی دقیق و حساب‌شده نزدیک به سه سال به طول می‌انجامد.

سرانجام در تابستان ۱۹۵۴، دو برادر راهی سفری طولانی می‌شوند تا «دیگری» را از نزدیک بشناسند. آرزوی آنان دیدار با مردمانی بود که همواره برایشان جذاب و اسرارآمیز بودند؛ از بومیان استرالیا و اینوئیت‌های شمالگان گرفته تا اقوام آمازون و پیگمه‌های آفریقا.

مسیرشان سرشار از خطرها و شگفتی‌ها بود: در تبت تا آستانهٔ مدفون شدن زیر برف پیش رفتند، در آلاسکا به جست‌وجوی طلا پرداختند، برای بقا در میان اینوئیت‌ها به شکار فوک روی آوردند و در اعماق جنگل‌های آمازون از…