شهلا شفیق ناچار شد اندکی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، از کشور بگریزد و سرزمین مادری‌اش را ترک کند؛ اما هیچ قدرتی و هیچ شکلی از سختی و فشار نتوانست او را از ادامه زندگی در ایرانِ فرهنگی و ادبی بازدارد. برعکس، تبعید او به فرانسه باعث شد نوشته‌هایش، بی‌نیاز از گذرنامه‌ای معتبر، به مکان‌های ممنوعه راه پیدا کنند. […]

شهلا بر مرز میان دو فرهنگ، دو زبان، واقعیت و خیال ایستاده است؛ در نقطه تلاقی رویدادهای تاریخی و تجربه‌های شخصی، میان بی‌رحمیِ طاقت‌فرسای سرکوب و آفرینش.

مقدمه از فرزانه میلانی

این نوع برنامه‌ها معمولاً فضای صمیمی دارند و فرصتی هستند برای:

آشنایی نزدیک با نویسنده یا مترجم

گفتگو درباره ادبیات و فرهنگ ایرانی