احمدرضا محمدپور ایرانی، نویسنده 1357 - ایران احمدرضا محمدپور ایرانی، نویسنده 1357 - ایران احمدرضا محمدپور فارغالتحصیل کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی از انستیتو روانپزشکی تهران است. او رواندرمانگر تحلیلی میباشد و از سال 1381 تاکنون به شکل حرفهای به این کار مشغول است. او همچنین در حیطهی رواندرمانی و روانشناسی وجودی و فراشخصی نیز پژوهشهایی انجام دادها و کتابهایی در این زمینهها تألیف و ترجمه کردهاست. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

بهاره باقری نویسنده، ایرانی 1347 - تهران، ایران بهاره باقری نویسنده، ایرانی 1347 - تهران، ایران بهاره باقری در 4 تیر 1347 در شهر تهران متولد شد و تحصیلاتش را در همین شهر ادامه داد و با دیپلم تجربی، در سال 1371 موفق به اخذ مدرک کارشناسی در رشتهی مترجمی زبان آلمانی گردید. وی متاهل و صاحب دو فرزند است. در دوهی دبیرستان به دروس انشا و ادبیات علاقهی وافری داشت و نوشتن درمورد موضوعات مختلف برایش لذت بخش بود. سرگرمی مورد علاقهاش مطالعه ی رمانهای ایرانی و خارجی و دیوان اشعار معروف ایران زمین است. مدتی پس از تحصیل به کار در دارالترجمه پرداخت. همزمان با ترجمهی یک رمان آلمانی، متوجه علاقهاش به نویسندگی شد و اولین کتابش به نام «زندگی شاید همین باشد» را با تشویق و پشتیبانی همسرش به پایان رساند. در سبک نوشتن دنباله رو نویسندهی خاصی نیست و عوامل لازم برای نگارش یک رمان را در مطالعه ی فراوان، تمرین و پشتکار در نوشتن و بهرهگیری از قوهی تخیل قوی میداند. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان

رومن گاری نویسنده متولد: ۱۹۱۴ ویلنویس، لیتوانی رومن گاری نویسنده متولد: ۱۹۱۴ ویلنویس، لیتوانی رومن گاری متولد ۸ مه ۱۹۱۴ نویسنده، فیلمنامهنویس، کارگردان، خلبان در جنگ جهانی دوم و دیپلمات فرانسوی بود. در سال ۱۹۲۸ میلادی، رومن چهارده ساله به همراه مادرش به شهر نیس در کشور فرانسه رفتند. رومن سرگذشت سه دههٔ نخست زندگیاش را در کتاب وعدهٔ سپیده دم (Le promesse de l'aube ،۱۹۶۰) نوشتهاست. او نگارش نخستین رمانش، تربیت اروپایی (۱۹۴۵) را مادامیکه در ارتش بود شروع کرد. در سال ۱۹۴۵، در فرانسه جایزهٔ منتقدین (Prix des critique) را دریافت کرد. پس از جنگ، رومن با مدرک حقوق، که از دانشگاه پاریس گرفته بود، و نیز با دیپلم زبانهای اسلاو که از دانشگاه ورسای دریافت کرده بود، به عنوان دیپلمات در شهرهای مختلف کار کرد. همچنین به عنوان سخنگوی هیئت نمایندگان فرانسوی سازمان ملل ابتدا در نیویورک و سپس در لندن به فعالیت پرداخت. پس از اقامت در نیویورک به دلیل خستگی به مدت سه ماه کار را رها کرد و در سال ۱۹۵۶ به نوشتن رمان ریشههای بهشتی (Les racines du ciel) پرداخت. این داستان نخستین رمان وی بود که برندهٔ جایزهٔ گنکور شد. وی دومین جایزهٔ گنکور را با نام امیل آژار به دلیل نوشتن رمان زندگی در پیش رو به دست آورد. وی تنها نویسندهای است که دو مرتبه موفق به اخذ این جایزه شدهاست. این جایزه تنها یک بار به هر نویسنده تعلق میگیرد. به دلیل اینکه وی این رمان را با نام مستعار نوشته بود برای دومین بار توانست این جایزه را دریافت کند و پسرعمویش پائول پالویچ، به جای وی این جایزه را دریافت کرد. رومن بعدها در کتابی به نام «زندگی و مرگ امیل آژار» (La vie et mort d'emile Ajar) حقیقت را فاش کرد. وی همچنین فیلمنامه طولانیترین روز و نیز فیلمنامه قتل را نوشت و این فیلم را با بازی همسر دوم خود کارگردانی کرد. جملات منتخب I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. It's easy. یادداشتها کتابها Heading 5 Heading 5 Heading 5 Heading 5 بازگشت به نویسندگان