گراهام و کوئین كه در پي خيانت نامزدهايشان با يكديگر آشنا شده و با عشقي عميق و آتشين با هم ازدواج كرده اند، اكنون پس از گذشت هفت سال از زندگي مشتركشان، با وجود مهر و محبت ميانشان، ديگر زبان يكديگر را نمي فهمند. كوئين كه از بچه دار نشدنش احساس ناقص بودن مي كند، بيشترين سهم را در سردي اين رابطه دارد. با هربار دست زدن گراهام به او، اين احساس در وجودش پديدار مي شود كه شايد هيچوقت مادر نشود. از اين رو از همسرش فاصله مي گيرد. از طرفي به خاطر گذشته ي گراهام آن ها قادر به فرزندخواندگي هم نيستند. “تنها چيزي كه مي تواند نجاتبخش شان باشد، همان چيزي است كه ممكن است زندگي مشتركشان را به مرز فروپاشي بكشاند.” رمان از دو بخش گذشته و حال تشكيل شده است كه در بخش گذشته ماجراي زيبا و خواندني آشنايي گراهام و كوئين روايت مي شود.