دبیر آفاق نویسنده بزرگی است، خیلی بزرگ. صیت شهرتش در دنیا پیچیده است و از مفاخر درجه اول کشور به شمار می رود. نقادان نامی در آسمان ادب ستاره قدر اولش می خوانند و ملک و ملت از داشتن چنین نابغه اعجوبه ای به خود می بالند و او را مایه عزت و سربلندی خود می دانند. خودی و بیگانه شهد اندیشه اش را چون رطب تر می خورند و تراوش خامه اش را مانند ورق زر و موهبت آسمانی دست به دست می برند. افسوس و صد افسوس که چنین نادره دورانی با آن همه نبوغ در اثر یک سکته قلبی در ظرف مدتی که از بیست و پنج دقیقه تجاوز نکرد از لباس مستعار حیات عریان گشته و از تخت شهرت بر تخته تابوت افتاد و چنان که مصطلح است از عالم فنا به عالم بقا شتافت و...