تا نیمهی قرن نوزدهم، از فرهنگ و تمدن بینالنهرین باستان جز افسانهای بیش نمانده بود. تا این که در دههی ۱۸۴۰پردهبرداری از حجاب رازآلودی که آشور و فرهنگهای همتایش را پوشانده بود آغاز شد و کاخها و شهرهای باستانی یکی پس از دیگری از زیر خاک به درآمدند. یک قرن و نیم کاوشگری، به همراه ترجمهی بسیاری از متون بینالنهرینی، آشکار ساخته است که آشوریان صرفاً ویرانگرانی سنگدل نبودند، بلکه سازندگانی شگفتانگیز، کشاورزانی سختکوش، بازرگانانی کوشا، هنرمندانی ماهر نیز بودند. با این حال، آشوریان بیش از هر قوم باستانی دیگری، از راه یورشهای نظامی تجاوزکارانه، لشکرکشی و جنگ، و غارت و چپاول زندگی میکردند. خشونت و ستمگری آنها نسبت به اقوامی که بر آنها چیره میشدند در تاریخ ثبت شده انسان تقریباً بیهمانند است. کتاب حاضر، از «مجموعهی تاریخ جهان»، به بررسی تاریخ، فرهنگ، و تمدن امپراتوری آشور و علل سقوط آن از اوج قدرت به ژرفای تیرگی و گمنامی میپردازد.
