«کتاب انسانشناسی موسیقی از سه بخش و پانزده فصل تشکیل شده است. عنوانهای سه بخش اصلی کتاب عبارتاند از موسیقیشناسی قومی، مفاهیم و رفتار، و مسائل و راهحلها. چنانکه از نام این سه بخش برمیآید، مریام در بخش نخست بر آن است که علاوه بر معرفی تاریخی و اجمالی از شکلگیری مفهومی رشتهای با عنوان «موسیقیشناسی قومی» به دو مسئلهی مهم و بنیادین دیگر یعنی ارائهی نظریهای در تعریف این رشته و روش پژوهش میدانی و مطالعاتی بپردازد. در بخش دوم به مفاهیمی پرداخته میشود که در عین ارتباط با مقولهی صوت و صدا، به حواس و ادراکات تولیدکنندهی این صدا، یعنی انسان، مربوط میشود: اینکه چگونه حواس مختلف انسانی در دریافت موسیقی با یکدیگر ترکیب میشوند، روند یادگیری موسیقی در انسان و در بطن بومی اقوام مختلف چگونه پیموده میشود و موسیقی چگونه خلق میشود. در عینحال دو وجه کاملا متمایز انسان در مواجهه با موسیقی نیز مورد بحث قرار میگیرد: جایگاه اجتماعی موسیقیدان در جوامع مختلف و ارتباط انسانیترین توانایی انسان در ارتباط با موسیقی یعنی زبان. بخش سوم با عنوان مسائل و راهحلها به حضور این موارد در متن مطالعهی موسیقایی اشاره میکند و موسیقی را در ارتباط با حواس تولیدکنندهی آن یعنی انسان در کنار هم قرار میدهد و وارد مباحث بسیار پیچیدهای مانند زیباییشناسی و نمادین بودن موسیقی میشود.»
