جنگ، در هر کجای جهان که باشد و به هر شکلی که باشد، پدیدۀ مبارکی نیست ولی می‌تواند فرصتی باشد برای برخی انسان‌ها تا ماهیت وجودی والای خویش را به نمایش بگذارند. ناگفته پیداست که با وجود تمام تلاش‌هایی که در حین دفاع مقدّس هشت سالۀ ایرانیان و پس از آن، برای ثبت لحظات ماندگار یکی از مهم‌ترین و عظیم‌ترین تقابل‌های تاریخ صورت گرفته است، هنوز فضای این دوران برای بسیاری، مه‌آلود و دور از دسترس است. محمّدحسن شهسواری، در کتاب «ایرانشهر» که رمانی چندجلدی است، سعی کرده که روایت داستانی-تاریخی خود را بر اتّفاقاتی که بر خرّمشهر و آبادان در سال‌های نخست جنگ ایران و عراق گذشت، متمرکز کند و خوانندگان خویش را با برهه‌هایی کلیدی از دوران دفاع مقدّس آشنا کند.