گفتم زندگانی سراسر رنج آری !! تصور نمیکنم اگر بگویم ایران سرزمین هنر و مهد دانش جهان است غلط رفته یا سخنی بگزاف گفته باشم ولی نکته ای پر که باعث تأسف و در خور بحث و انتقاد ،است این است که سرزمین هنرپرور ایران بیش از هر جا حق هنرمندانی را که چشم جهان را با هنرنمایی های عجیب خیره کرده اند نه تنها ادا نکرده بلکه ضایع ساخته و از این روی از سیر تکاملی هنر آن طور که باید و شاید جلوگیری نموده و آن همه استعدادی را که در نهاد اولاد این ،سرزمین خدا و طبیعت به ودیعه نهاده اند خنثی و بی اثر ساخته است. راست است که سرنوشت هنرمندان در هر نقطه ای از نقاط جهان شوم و زندگانی آنها پست و دردناک بوده است ولی کی و کجا سیر نوشتی بزشتی و تیرگی سرنوشت هنرمندان این سرزمین بوده و عاقبتی مانند عاقبت ارباب صنایع این آب و خاک، بد و دردناک بوده است.