در دهه 1335 تا 1345، ایران برای تدوین برنامه سوم و چهارم توسعه، از دو گروه مشاور خارجی استفاده کرد که به گروه مشاوران هاروارد مشهور شدند. سرپرستان هر دو گروه پس از بازگشت به امریکا جمع‌‌‌‌‌‌‌بندی خود از این مشاوره و برداشت‌‌‌‌‌‌‌های گروه از شرایط ایران را تدوین و منتشر کرده‌‌‌‌‌‌‌اند. سرپرست گروه دوم توماس مک‌‌‌‌‌‌‌لئود بود که کتاب وی توسط علی اعظم محمدبیگی ترجمه و منتشر شده است. اما خبری از کتاب اول و یا ترجمه آن نبود. در حالی که مک‌‌‌‌‌‌‌لئود در جای جای کتاب خود به گروه اول اشاره می‌‌‌‌‌‌‌کند. جورج بالدوین (نویسنده کتاب حاضر) در 8-1337 به ایران آمده و تا 41-1340 در ایران بوده تا به همراه همکاران خود در تدوین برنامه توسعه به کارشناسان و مدیران سازمان برنامه وقت مشاوره دهد. بالدوین جمع‌‌‌‌‌‌‌بندی این تجربه را در 1967 (1346) در امریکا منتشر کرده و اینک ترجمه آن کتاب تقدیم علاقه‌‌‌‌‌‌‌مندان شده است.