صمد طاهری آبادانی ساکن شیراز؛ داستاننویسی متمایز، کسی که با رئالیسم خاص خودش جادویتان میکند. «زخم شیر» را بهخوبی بهیاد داریم و تأثیرش بر حالوهوای داستاننویسی امروز. حالا با رمانی کوتاه میخکوبمان میکند. با قصهی سیامک و عمو عباس، با فضای بهشدت پایبند به واقعیت و در عین حال بسیار فراتر از آن. «برگ هیچ درختی» محصول تماموکمال نویسندهی زبردستیست که همزمان که چهارچوب واقعگرایی ناب و در عین حال رعبآور اجتماعی را برای خودش در نظر گرفته است اما قطعاً پا را از این محدوده فراتر میگذارد و کاری با خواننده میکند کارستان و آن سرش ناپیدا. «برگ هیچ درختی» روایت برگهاییست متعلق به هیچ درختی؛ درخت هیچ! برگهایی معلق میان زمان و مکان… «برگ هیچ درختی»برگها را نشان میدهد اما در اصل ساقهها و ریشههای نامرئی را نشانه میگیرد و رویا و مالیخولیا را آنچنان با زندگی اجتماعی مردمان ما در میآمیزد که مخاطب درمیماند این چه ضیافت ویرانکنندهایست که همهمان را از خرد و کلان در بر گرفته است؟
