کتاب بعد زیباشناختی آخرین اثر هربرت مارکوزه است که در سال 1977 نوشته و چاپ شده است. این کتاب که به قصد نقادی از زیباشناسی فراتر می‌رود و به یک اعتبار حاوی چکیدۀ اندیشه‌های مارکوزه و چه‌بسا سایر اعضای مؤسسۀ انتقادی فرانکفورت در باب هنر وزیباشناسی است. مضامین و مفاهیم اصلی زیباشناسی جدید: ذهنیت یا ذهن‌گرایی (subjectivity)، مفهوم آزادی، خودمختاری در هنر، رئالیسم، قوۀ سیاسی هنر، هنر مردمی و و هنر انقلابی و غیره در ارتباط با اندیشۀ متفکران گذشته و حال مورد بررسی و نقادی تحلیلی قرار گرفته است. هدف، شناخت بُعد دیگری از هنر است. (به‌ویژه در ادبیات)، بعدی راستین، تا بتوان به ملاک‌های قطعی برای تمیزِ هنر «اصیل و بزرگ» از هنر نااصیل و ناچیز دست یافت بی‌آنکه در دام مطلق‌گرایی از نوع کانت و هگل و مارکس و یا بت‌سازی‌های سبک لوکاچ افتاد.