بلندی‌های بادگیر، رمانی نوشته امیلی برونته، شاعر و نویسنده انگلیسی است که در ۱۸۴۷ با نام مستعار الیس بل منتشر شد. بلندی‌های بادگیر تنها رمان امیلی برونته است. ویژگی متمایزکننده این رمان در زمان انتشارش لحن شاعرانه و دراماتیک بیان آن، عدم تفسیر نویسنده و ساختار غیر معمولش بود. این اثر بارها به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده است. این رمان مربوط به دو خانواده از نجیب‌زاده‌های زمین‌دار است که در اسکله‌های یورکشایر غربی زندگی می‌کنند (ارنشاوها و لینتون‌ها). واترینگ هایتس در این داستان به نام عمارت خانوادگی ارنشاو اشاره دارد که روی تپه و در معرض باد ساخته شده است. واژه واترینگ از کلمه‌ای اسکاتلندی گرفته شده است و به توفانی که اطراف خانه اصلی داستان وجود دارد اشاره می‌کند و نمادی از فضای پرسروصدای داستان است. سبک این رمان متأثر از رمانتیسم و داستانی گوتیک است.