«به خاطر یک پیاله چای» نوشته ساناز سیداصفهانی داستان غمزه، نویسنده‌ای شهری‌ست که برای رهایی از هیاهوی روزمره، به روستا پناه می‌برد و در سکوت قالی‌بافی آرام می‌گیرد. اما با ورود مردی صاحب گله اسب – که با زبان نرم و نگاهی از بالا، نقش‌های دلخواه قالی را سفارش می‌دهد – همه‌چیز تغییر می‌کند؛ این آغازی‌ست برای رابطه‌ای نابرابر، با تحقیر پنهان و حذف تدریجی هویت زنانه. غمزه برای او می‌بافد، می‌نویسد، شعر می‌خواند… اما مرد نه پاسخی می‌دهد، نه حتی برای یک پیاله چای دعوتش می‌کند. با او مثل دست پایین و مثل هیچ‌کس رفتار می‌شود و در برابر پولدارهای اسب‌دار و طبقه خودی، غمزه نه دیده می‌شود، نه به رسمیت شناخته می‌شود.