اساس کتاب حاضر، این فرضیه است که از زمان پیداش تاریخ فرهنگ انسان تاکنون دو نقطة عطف مهم را می‌توان در آن بازشناخت. نخستین آن«پیدایش نوشتار خطی» در اواسط هزارة دوم قبل از میلاد و دومین آن «اختراع تصویر فنی» یا «عکاسی» است. فرضیة مزبور، دربرگیرندة این گمان است که ساختار فرهنگ، و در نتیجه هستی، در حال سیر یک تحول اساسی است. نگارنده در این کتاب، سعی در تقویت این گمان دارد و هدف وی از نگارش کتاب، ایفای نقشی فلسفی در وادی مناظرات مربوط به عکاسی است. مباحث مندرج در کتاب از این قرار است: تصویر متنی، دستگاه عکاسی، عمل عکاسی، پخش عکس، دریافت عکس، جهان عکس، لزوم فلسفة عکاسی و...