توماس مان، ‌اولین اثر خود، بودنبروک‌ها را تنها نمونه‌ی واقعی رمانی ناتورالیستی در ادبیات آلمان می‌خواند. به خاطر اثری که در بیست و شش سالگی به پایان برده بود، نوبل ادبیات را به او داده بودند پس حق داشت به خود افتخار کند. توماس مان تاریخچه‌ی خانوادگی خود را دست مایه‌ی رمانی پر صفحه، پر توصیف، و پر از نظم و ترتیب آلمانی کرده که به خاطرش او را نابغه می‌خوانند. داستان از میانه‌ی زندگی خاندان بودنبروک‌ها شروع می‌شود، جایی که در اوج قدرت مادی هستند و پدربزرگ هنوز زنده است و امتداد می‌یابد تا زوال خاندان و مرگ آخرین وارث و تنها زنانی که برجای مانده‌اند و از گذشته حرف می‌زنند ...