«بین گذشته و آینده» مجموعه مقالات وسخنرانی‌هایی است که موضوع اصلی آنها رابطه میان سوژه مدرن شکل گیری نهادهایی چون دانشگاه و دموکراسی و نقش روشنفکران در شکل گیری، نقد و بقای آنهاست. موفقیت این نقد تمامی شیوه‌هایی از اندیشیدن است که از ظهور افق‌های جدید اندیشه جلوگیری می‌کنند. نقشی که امروز فلسفه ایفا می‌کند. فلسفه همچنین به ما می‌آموزد که هیچکس نمی‌تواند و نباید به جای ما بیندیشد، زیرا هیچکس قادر نیست به جای او زندگی کند. اکنون مسلم است که تنها جامعه‌ای قابلیت اندیشیدن زندگی و حیات خود را دارد که با «اندیشه» و نه «علیه اندیشه» زندگی کند. جامعه‌ایی که با اندیشه و برای اندیشه زندگی می‌کند با گذشته خود در آشتی است و از اشتباهات خود در عذاب و در فرار نیست.