نویسنده در این کتاب، به سیر تاریخی مفهوم صلح از روزگار باستان تا عصر حاضر از منظر فرهنگی میپردازد: برداشت یونانیان و رومیان باستان از صلح؛ صلح در سدههای میانه با نقش پررنگ کلیسا و تداخل تعریف مسیحی صلح با تعاریف سیاسی دنیوی؛ صلح در عصر رنسانس، در عصر گشایش راههای تجاری دریایی، شکلگیری اقتصاد سرمایهداری، اصلاحات پروتستانی و جنگهای فرساینده دینی؛ صلح در عصر روشنگری، در عصر ریشه دواندن اندیشه جهانشهری بر پیرنگ رخدادهایی چون انقلاب امریکا، انقلاب فرانسه و جنگهای ناپلئونی، و مرور دیدگاه اندیشمندانی چون هابز، مونتسکیو، روسو، کنستان و خاصه کانت درباره صلح؛ صلح در عصر امپراتوری، در عصر استعمار و انقلاب صنعتی و پدیداری اندیشه صلح ایجابی؛ صلح در عصر مدرن با مرور صلح هستهای، جنبشهای صلحطلب و دیدگاه صلحجویانی چون گاندی، مارتین لوترکینگ و دالایی لاما، و سیاسیونی چون لنین، مائو، نیکسون و گورباچوف، و امکانسنجی شکلگرفتن صلح پایا.
