کتاب «ترانه‌ای که ما می‌خوانیم» یادگاری از فعالیت‏‌های ادبی او در آرژانتین و اسپانیا است. «ترانه‌ای که ما می‌خوانیم» موفق به دریافت جایزۀ «کازا دِ لاس آمریکاس» شد که هر سال در هاوانا به‌وسیله هیئت ژوری بین‌المللی متشکل از نویسندگان و منتقدین خصوصاً آمریکای لاتین‏‌تبار قارۀ آمریکا، اهدا می‌شود. این رمان یکی از پرفروش‌ترین رمان‌ها در قارۀ آمریکا بوده است. ادواردو گاله‌آنو در این رمان زندگی واقعی در کشورهای جنوب آمریکای لاتین را در دهۀ هفتاد میلادی نشان می‌دهد.«نم نم باران آرام آرام، شروع شده است، گاناپان و پیتانگا کنار اسب به یکدیگر چسبیده اند و لبخندی بر لب دارند که چهره شان را باز کرده است، گویی منتظرند از آنها عکسی گرفته شود. ماریانو، قلقلک نم نم باران را بر چهره اش حس می کند و بچه ها ترانه «چوپان باران می بارد» را می خوانند. یک لحظه ماریانو چشمانش را می بندد؛ خود را در اختیار باران می گذارد چیزی نمی شنود. گاناپان باید دوباره او را به خانه اش بخواند. »