کتاب ترس و لرز  را می‌توان نقطه‌ی عطف درخشانی در تاریخ فلسفه، از ابتدای پیدایش آن در یونان باستان تا همین امروز و نحله‌های مدرن و پست‌مدرن فلسفی به شمار آورد. سورن کی یرکگور در این اثر پرآوازه‌ی خود به داستان قربانی شدن اسحاق به‌دست ابراهیم پیامبر می‌پردازد. مسئله‌ی اصلی او در کتاب ترس و لرز، مفهوم «ایمان» است و عنوان این اثر اشاره به آیه‌ای از انجیل دارد که در آن پولس مقدس -از مبلّغان صدر مسیحیت- به مردم فیلیپین توصیه می‌کند که راه نجات و رستگاری را از خلال ترس و لرز بپیمایند. در حقیقت او این ترس و لرز را به ابراهیم نسبت می‌دهد، هنگامی که خداوند به او دستور داد تا سر فرزندش را از تن جدا کند. کی یرکگور از خلال نگارش این رساله گویی در جست‌وجوی آن است که خود نیز این ترس و لرز را ادراک کند. «پدر ایمان» نامی است که نویسنده در این اثر بر روی ابراهیم می‌گذارد و در همان حال از خود می‌پرسد: چگونه می‌توان یک قاتل بالقوه را به‌عنوان پدر ایمان گرامی داشت؟