این داستان برای کسانی است که رویاهایشان را دنبال کرده و قوانین خود را می سازند؛داستانی که به مدت چنددهه الهام بخش انسان ها بوده است.
برای اکثر مرغان دریایی،زندگی در خوردن و زنده ماندن خلاصه می شود و پرواز،تنها وسیله ای است برای یافتن غذا؛اما جاناتان لیوینگستون یک پرنده ی عادی نیست.از نظر او پرواز خود زندگی است.
برخلاف عرف جامعه ی مرغان دریایی،او در پی رسیدن به هدفی والاتر است؛بهترین بودن در آنچه به آن عشق می ورزد.
این داستان درباره ی رسیدن به اهداف والا در زندگی است،اگرچه این اهداف در تضاد با هنجارهای جامعه و اطرافیان مان باشند.
داستان جاناتان از طریق استعاره ی پرواز به ما نشان می دهد:اگر رویاهایمان را دنبال کنیم،ما نیز می توانیم اوج بگیریم.