«جریان چهارم» اثری است که به گفتگو وبررسی کارنامهی ادبی نویسندگانی پرداخته که مشهور به نسل چهارم ادبی ایران هستند، ناتاشا امیری، فرشته توانگر، سپیده شاملو، محمدحسن شهسواری، یوسف علیخانی، محسن فرجی، مهسا محب علی وحسن محمودی که مجموعه آثارشان بعد از سال هفتاد وشش، وارد بازار نشر شد. گردآورندگان که خود دغدغهی کار ادبی دارند کوشیده اند تصویری نسبتا روشن از وضعیت ادبی ایران را از زبان این نویسندگان ترسیم کنند.
انتخابات ریاست جمهوری سال 76 با تغییر گفتمان غالب سیاسی جامعه ایرانی مبدا تحولات و تغییرات زیادی در ساختارها و نهادهای این جامعه شد که ادبیات داستانی نیز از آنها بی بهره و بی تاثیر نماند. فضای بازی که در نتیجه انتخابات دوم خرداد در ایران به وجود آمد، بلافاصله راه خود را به مطبوعات و فضای نشر گشود. از سوی دیگر در نتیجه باز شدن فضا و ارتباط بیشتر با جامعه بین الملل، فناوری و گردش اطلاعات نیز وارد دوران جدیدی شد، که ایجاد وبلاگ ها از مهمترین نتایج این تحول تازه آمده برای ادبیات داستانی معاصر ایران بود. مجموعه این تغییرات- به خصوص تلاش برای عملی و اجرایی شدن ایده جامعه مدنی توسط محمد خاتمی، رییس جمهور وقت- دریچه های جدیدی را برای ادبیات داستانی ایران باز کرد و خیلی از نویسنده های تازه کار را وارد این عرصه کرد که امروز بعد از گذشت شانزده سال، بعضی شان دیگر به نویسنده های جا افتاده و تثبیت شده ایرانی بدل شده اند.
