باریک اندیشی های دیوید هیوم ذهن هر جست وجوگر تیزچشم اقلیم خرد را بازتر می کند و به حیرت و تحسین وامی دارد. ازجمله می توان به آرا و نظراتش در باب هنر و زیبایی اشاره کرد. اما هیوم آرای زیبایی شناختی اش را در کتابی مستقل نظم ونسق نبخشیده و عرضه نکرده است. نظرات او را در این باب باید در جای جای آثارش یافت: در رساله ای در باب طبیعت بشری، در پژوهشی در باب فهم بشری، در پژوهشی در باب اصول اخلاق، در جستارهای اخلاقی، سیاسی، ادبی، و حتی در نامه های او. در مجموعۀ جستارها هشت جستار مستقل وجود دارد که کاملا به آرای زیبایی شناختی هیوم معطوف اند و، از قضا، برخی شان آوازۀ هیوم را در زیبایی شناسی رقم زده اند. کتابی که پیش روی خواننده است برگردان این هشت جستار است. در میان این جستارهای هشتگانه، «در باب معیار ذوق» و «در باب تراژدی» بیش از دیگران شناخته شده اند، اما شش جستار دیگر نیز اهمیت بسیار دارند و سخت درخور پژوهش و وارسی اند؛ خاصه برای آن پژوهشگرانی که مطالعات هنر را منحصر در زیبایی شناسی فلسفی نمی دانند و به دیگر شاخه های هنرپژوهی نظیر نقد هنری، روان شناسی هنر، تاریخ اجتماعی هنر، و جامعه شناسی هنر نیز عطف توجه دارند.
