پروفسور جان ال. اسپوزیتو در ۱۹ می ۱۹۴۰ در بروکلینِ نیویورک به دنیا آمد. در ۱۹۶۳ در رشتهٔ فلسفه از کالج سنت آنتونی لیسانس گرفت. در ۱۹۶۶ دورهٔ فوق‌لیسانس رشتهٔ الهیات در دانشگاه سنت جونز را به پایان رساند. در ۱۹۷۴ موفق به اخذ درجهٔ دکتری از دانشگاه تمپل در پنسیلوانیا در حوزهٔ کلان مطالعات اسلامی و حوزهٔ فرعی ادیان تطبیقی شد. دوره‌های پست‌دکتری را در دانشگاه‌های هاروارد و آکسفورد طی کرد. او در حال حاضر استاد مطالعات اسلامی و تطبیقی در دانشگاه جورج تاون در واشینگتن دی.سی. است. تخصص او در اسلام و اسلام سیاسی است و تاکنون ۳۵ کتاب از او منتشر شده است.
 
پروفسور جان اُ. وال در ۱۹۵۸ در رشتهٔ تاریخ از کالج دارتموث لیسانس گرفت. در ۱۹۶۰ موفق به اخذ فوق‌لیسانس در رشتهٔ مطالعات خاورمیانه از دانشگاه هاروارد شد. در ۱۹۶۹ توانست دورهٔ دکتری رشتهٔ تاریخ و مطالعات خاورمیانه را با موفقیت در دانشگاه هاروارد به پایان رساند. او به مدت سی سال استاد تاریخ اسلام، خاورمیانه، و جهان در دانشگاه نیوهمپشایر بود و در ۱۹۵۵ به دانشگاه جورج تاون در واشینگتن دی. سی. منتقل شد و اکنون استاد تاریخ اسلام آن‌جاست. او در قاهره، بیروت و سودان زندگی کرده و سفرهای فراوانی به کشورهای مختلف جهان اسلام کرده است.
 
طی دهه‌های گذشته تأسیس ساخت‌های سیاسی دموکراتیک به دغدغهٔ اصل متفکران بدل شده است. ولی نحوهٔ تعامل کنش‌گران اسلامی با این پدیده نوظهور چگونه بوده است؟ این کتاب الگوهای متفاوت رابطهٔ اسلام و دموکراسی را نشان می‌دهد. جان ال. اسپوزیتو و جان ا. وال معتقدند که جهان اسلام نگاه ویژه‌ای به دموکراسی دارد و می‌خواهد آن را در بستر فرهنگ اسلامی نهادینه کند. آن‌ها برحسب نتیجه از سه الگوی جنبش‌های اسلامی معاصر سخن می‌گویند که نحوهٔ تعامل اسلام و دموکراسی در هر کدام از آن‌ها متفاوت بوده است. در الگوی ایران و سودان قدرت از سوی انقلابیون تصاحب شد و نوعی از دموکراسی اسلامی تأسیس شد. در الگوی مالزی و پاکستان جنبش اسلامی از طریق مشارکت در قدرت و همکاری با رژیم مستقر به دنبال تعمیق و پیشبرد پروژهٔ دموکراتیزاسیون بود. در الگوی مصر و الجزایر هرچند اخوان‌المسلمین مصر و جبههٔ نجات اسلامی الجزایر در فرایندهای دموکراتیک به قدرت نزدیک شدند اما ساختار اقتدارگرای مستقر اجازهٔ ورود آن‌ها را به قدرت نداد. در این کتاب ماجرای جنبش‌های اسلامی در دهه‌های آخر قرن بیستم به روشی ساده تبیین شده است، به گونه‌ای که درک آن برای علاقمندان به جنبش‌های اسلامی و رابطهٔ اسلام و دموکراسی میسر باشد.