ویل در قلعه ی “ردمونت” که محل نگهداری از کودکان بی سرپرست است بزرگ شده و با رسیدن به سن پانزده سالگی برای این که یک رنجرشود نزد استاد بزرگ این کار که هالت نام دارد رفته تا آموزش های لازم را ببیند. از طرفی اسکاندیایی ها که مردمی خشن و مهاجم هستند از طریق دزدی و راهزنی سرزمین های دیگر امرار معاش می کنند. اسکاندیایی‌های مهاجم می‌گویند اهالی قبیله‌ای صحرانشین رهبر آن‌ها ایراک را اسیر کرده‌اند. رنجرها برای آزاد کردن او اعزام می‌شوند ولی صحرا برای آن‌ها غریبه است. غریبه‌ها در این جهنم سوزان با طوفان شن شکنجه می‌شوند، آفتاب بر تن‌شان شلاق می‌زند و فریب حقه‌های یکی از قبایل را می‌خورند... در این راه، مهارت، کار بلدی و وفاداری ویل هم آزموده خواهد شد. و شکست در این آزمون تنها یک معنی دارد: مرگ.