حاشیه همان متن است کتابی است درباره‌ی تأملات، دریافت‌‌ها و برداشت‌‌های پیروز کلانتری از سی سال زندگی‌اش ‌‌با فیلم‌‌ مستند (1370 تا 1400)؛ نوعی خاطره‌خوانی از سر کردنِ مدام با مستند و مستندسازی. پیروز کلانتری در این کتاب از افکار و احوال ذهنیِ خودش نوشته و از دغدغه‌هایش در عالَمِ مستندسازی. پیروز کلانتری در حاشیه همان متن است تصویری از سال‌های فعالیتش در عرصه‌ی فیلم مستند پیش چشم‌مان می‌گذارد اما به این بسنده نمی‌کند و لابه‌لای واگوییِ خاطرات دور و نزدیکش، از خیلی چیزهای دیگر هم می‌نویسد: تماشای زندگی؛ درنگ بر زندگی؛ جایگاه مستندساز در طوفان‌ها و تلاطم‌های اجتماعی و سیاسی؛ معانی و دلالت‌های دوگانه‌هایی مثل حاشیه/متن یا مرکز/پیرامون؛ نسبت مستندساز و دنیای واقعی؛ ارزش و اهمیتِ روایتِ وجوهِ پنهانِ جامعه؛ شکل و جنس ارتباط آدم‌های پشت و جلوی دوربینِ مستندساز؛ پرسه‌های زندگی روزمره؛ خوانش شهر؛ حسِ خودش به خیابان‌ها و محله‌های تهران؛ روشنفکری و عمل‌گرایی و جایگاه شخصیت‌هایی مثل همایون صنعتی‌زاده؛ جوانی و پیری؛ تلاش برای بازنمایی زندگی ایرانی در قالب روایت‌های خُرد؛ معنا و مفهوم جامعه؛ تجربه‌ی نوشتن؛ تمایز فیلم مستند و سینمای مستند؛ هنر تماشای نادیده‌ها؛ دلبستگی‌اش به فیلم‌های عباس کیارستمی؛ هنرورزی عمومی؛ اهمیت گریز از روایت غالب؛ راه و رسمِ ایجادِ فضایی برای مکالمه؛ و از برترین مستندها و مستندسازهای ایرانی.